Historia sekcji

HISTORIA SEKCJI WIOŚLARSKIEJ

Sekcja wioślarska AZS Wrocław powstała w 1945 roku na ruinach przystani poniemieckiej. Formalnie AZS Wrocław powstał w drugiej połowie sierpnia 1945 roku. W sekcji sportów wodnych, którym przekazano zrujnowaną przystań wioślarską położoną na przeciw gmachu Głównego Politechniki Wrocławskiej, przewidziano uprawianie : wioślarstwa, żeglarstwa i kajakarstwa. W swojej dotychczasowej formie klub starał się , poza prowadzeniem różnych zajęć sportowych, zabezpieczać i remontować obiekty oraz sprzęt. Równocześnie rosła liczba członków i dokonywały się ważne przeobrażenia w ruchu sportowym studentów wrocławskich.

  • LATA 1945-49
    Otwarcie roku akademickiego spowodowało znaczne ożywienie działalności organizacyjnej i sportowej. W dniu 5.12.1945 roku dotychczasowy AZS przy Straży Akademickiej przekształcił się w AZS we Wrocławiu. Powołano wtedy do życia 11 sekcji sportowych w tym również sekcję wioślarską.
    W pierwszym okresie swego istnienia w latach 1945-50 AZS we Wrocławiu obok szerokiej działalności upowszechniającej sport w środowisku akademickim, równocześnie bardzo dynamicznie rozwija działalność w zakresie sporu wyczynowego. Wiodącym prym w wielu dyscyplinach sportowych było wioślarstwo.
    Głównym inicjatorem powstania sekcji wioślarskiej stał się student medycyny Stanisław Iwankiewicz, który z wioślarstwem zetknął się w MKS w Kaliszu przed II Wojną Światową. Pierwsze działania skierowane zostały głównie w kierunku odgruzowania przystani, wydobycia zatopionego sprzętu, zorganizowania systematycznych zajęć wioślarskich.
    W tym pierwszym, pionierskim okresie funkcję instruktora pełnił student weterynarii Kostanty Korczyński, a następnie Ludwik Kałaciński. Oficjalne otwarcie przystani nastąpiło w maju 1946 roku.
    Rok 1948 przynosi, w połączeniu z odbywającą się we Wrocławiu Wystawą Ziem Odzyskanych, organizację I Akademickich Mistrzostw Polski w wioślarstwie.Regaty te przyniosły pierwsze sukcesy sekcji wioślarskiej. Te sukcesy nie były tylko zasługą wrocławskich wioślarzy i działaczy sekcji, ale również przybyłego z Krakowa inżyniera Jana Bujwida.
    Jan Bujwid, w okresie przedwojennym trener tak znanych polskich wioślarzy jak: R. Verey i J. Ustupski, wywarł znaczący wpływ na rozwój sekcji jak i wioślarstwa a AZS-ie. Był także organizatorem i wykładowcą szeregu kursów instruktorskich i sędziowskich, nowatorem w zakresie szkolenia i treningu wioślarskiego. Musiał jednak odejść z Wrocławia z powodu nacisków politycznych. Jednak nie zahamowało ono dalszego rozwoju sekcji. Funkcje szkoleniową przejęli głównie : Zbigniew Schwazer (osady męskie) i Leszek Idzikowski (osady żeńskie).
    W roku 1953 został zakończona odbudowa przystani wioślarskiej.
    Roku 1949 przyniósł pierwszy występ wioślarzy na Mistrzostwach Polski, zakończony zdobyciem I-go miejsca w 4-ce ze sternikiem przez Z. i E. Scharzerów, H. Jagodzińskiego, Z. Żarnowieckiego i Z. Kisielewicza. Tytuł najlepszej skifiski przypadł Janinie Wąsowicz. W tym samym roku wspomniana 4-ka zdobyła srebrny medal na Akademickich Mistrzostwach Świata w Budapeszcie. Ta sama 4-ka ze str.z W. Żmudzińskim przez następne 3 lata była najlepsza w tej konkrecji.
  • LATA 1950-1965
    W zawirowaniach przełomu lat 40 i 50 nieliczne sekcje AZS we Wrocławiu potrafiły utrzymać swój status , sekcja wioślarska nie tylko się utrzymała, ale także podwyższyła swoje wyniki sportowe. Udało się zapobiec przejęciu odbudowanej przystani przez organizacje, które chciały stworzyć z niej bazę swojej działalności(ZMP, SZSP).
    W tym czasie społeczne kierowanie sekcją spoczywało między innymi w rękach byłych, bądź aktualnych wioślarzy , jak: Z. Sikorski, A. Kiernożycki, Z. Schwarzer, L. Idzikowski, a od 1956 do końca lat 70 A. Sachs.
    Niewątpliwie udane starty na polskich i międzynarodowych torach wioślarskich przysporzył sekcji najwięcej sukcesów i uznania. Za takie należy uznać udział w 3-ech Igrzyskach Olimpijskich (Helsinki 1952,Melbourne 1956, Tokio 1964), w których osady sekcji zawsze znajdowały się w gronie finalistów.
    Częsty udział w Mistrzostwach Europy, w których dwie dwójki ze sternikiem (1957 Duisburg – Z. Schwarzer, H. Jagodziński ster. B. Mainka i 1964 Amsterdam – K. Naskręcki, M. Siejkowski st. S. Kozera) zdobyły brązowe medale, a wiele innych osad zajmowało w finale miejsca od IV do VI, należy uznać również za znaczące osiągnięcia. Był to okres , w którym osady sekcji zdobyły ponad 45 Mistrzostw Polski, obok innych udanych startów na torach Polski i Europy.
    W tym czasie do czołowych zawodników sekcji należeli: Z i E Schwarzer, Z. Żarnowiecki, H. Jagodziński, W. Żmudziński, E. Dakszewicz, R. Antkowiak, K. Błasiński, S. Grajczyk, M. Nietupski, B. Mainka, T. Maszkiewicz, Z. Paradowski, S. Neuman, J. Pawłowski, A. Nowaczyk, M. Leszczyński, R. Lubicki, M. Szypuła, E. Starzyński, K. Naskręcki, A. Ślusarski, C. Nawrot, M. Siejkowski, S. Kozera, A. Klaus, W. Stróżyk, J. Urbański, R. Piszczorowicz, A. Boratyński, R. Rasztar, oraz wielu innych.
    Wśród zawodniczek do najlepszych należały: J. Wąsowicz, R. Kieda, W. Adach, B. Starkiewicz, B. Krawacka, E. Flakówna, B. Tyczyńska, J.Piątek, H. Klimza, K. Hildebrand, E. Długoszewska, J. Maternowska, K. Sachs i wiele innych.
    Niewątpliwie okres ten można zaliczyć do najbardziej owocnych w sukcesy naszej sekcji. Należy wspomnieć o wielokrotnym drużynowym Mistrzostwie Polski i I miejscach w punktacji PZTW.
  • LATA 1965-1976
    Koniec lat 60-tych przyniósł szereg niekorzystnych zmian w sekcji. Wielu czołowych wioślarzy z poprzednich lat zakończyło swoje kariery sportowe. Zrezygnował z funkcji wieloletni kierownik sekcji A. Sachs a L.Idzikowski opuścił sekcję już w 1963 roku. W zakresie wyczynu pracę należało rozpocząć od nowa. W końcu lat 60-tych stworzona został grupa seniorów na bazie byłych juniorów, głównie wychowanków naszej sekcji. Uzyskanie wicemistrzostwa w ósemce w latach 1969, 70 i 71 w walce z reprezentacją kraju, należy uznać za sukces. Również dwójka ze sternikiem Z. Ślusarski Z. Gola str. A. Sadowski sięgnęła po Mistrzostwo Polski. M. Siejkowski wchodził w skład 8-ki reprezentacyjnej na Mistrzostwa Świata St. Catharines w 1970 roku oraz Igrzyska Olimpijskie w Monachium 1972 roku . Z. Ślusarski w 1974 roku Na Mistrzostwa Świata w Lucernie zdobywa brązowy medal w 2- wraz ze swoim bratem Alfonsem(również wychowankiem naszej sekcji). W roku 1976 roku startował w tej samej konkurencji na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu, jednak z mniejszym powodzeniem. Do czołowych zawodników na przełomie lat siedemdziesiątych i siedemdziesiątych należeli: S. Lejman, Z. Ślusarski, Z. Gola, J. Kołodziejczyk, P. Karlic, L. Hałabuda, B. Wojciechowski, J. Lipiński, A. Sadowski, A. Lubański, Z. Kapanowski, M. Pawlak, S. Kosiński, J. Kosiński, W. Ostatek, M. Siejkowski, C. Kulka, R. Dworakowski i wielu innych Pomyślnie rozwijała się także grupa żeńska pod okiem trenerskim K. i Z. Odojów, których zawodniczki sięgały nie tylko po tytuły Mistrzyń Polski ale także z powodzeniem wchodziły w skład osad reprezentacyjnych. Największe sukcesy osiągnęły: A. Kaczyńska, H. Jarkiewicz. Prawie przez całe dziesięciolecie wchodziły w skład Kadry Narodowej , startowały także w Igrzyskach Olimpijskich (A. Kaczyńska Montreal 1976 i Moskwa 1980, H. Jarkiewicz Moskwa 1980). Obok nich do najlepszych zawodniczek należały: J. Zawadzka, E. Juchniewicz, H. Jankowska, E. Hejnowicz, H. Szczyrbuła
  • LATA 1977-1994
    W roku 1977 na skutek przekształceń w pionie spotu akademickiego i powstania samodzielnych klubów uczelnianych, sekcja wioślarska zmieniła dotychczasową formalną przynależność. Z Zarządu Środowiskowego AZS przeszła do KM AZS Politechnika Wrocławska.W 1978 roku zakończył swoją działalność szkoleniową w sekcji, jej długoletni szkoleniowiec Z. Schwarzer. W tym czasie w sekcji następowały częste zmiany kadry szkoleniowej. Obok małżeństwa Z. i K. Odoj i M. Książka , który opiekował się grupą juniorów do lat 80-tych oraz od 1974 roku M. Pawlaka , prace w sekcji okresowo podejmowali tacy szkoleniowcy jak: J. Zawadzka – Nowak, Z. Pajek, D. Stefanowski, P. Staniszewski, A. Kaczyńska-Błoch, L. Hodera, K. Naskręcki,.
    Wprowadzenie przez FISA w szerszym niż dotychczas stopniu konkurencji wagi lekkiej, pozwoliło znacznie poszerzyć grupy szkoleniowe. W latach osiemdziesiątych sekcja miała wiele załóg wagi lekkiej, które wielokrotnie zdobywały tytuły Mistrza Polski. Do najlepszych wioślarzy w tym okresie należeli: M. Szczepański, A. Smityk, G. Serwiak, A. Stachura, K. Łątka, M. Ciuła, G. Dąbrowski, J. Kaliszuk, W. Żaglewski, M. Koryciak, K. Królikowski i wielu innych. Także w klasycznych konkurencjach zawodnicy sekcji osiągnęli znaczące sukcesy. Między innymi, do takich należy zaliczyć wicemistrzostwo Polski 2 ze sternikiem W. Szymerowski, A. Jończyk. ster. M. Wojdyło w 1984 roku, czy takie samo miejsce w 4- ce ze sternikiem W i J Szymerowscy, A. Mackiewicz, R. Jabłkowski st. M. Wojdyło w 1987 roku, 2 ze sternikiem W. Szymerowski, A. Mackiewicz str. M. Wojdyło 1986 rok.
    W 1984 roku 2-ka ze sternikiem zdobyła złoty i srebrny medal na Akademickich Mistrzostwach Świata w Mediolanie. Wspomniany W. Szymerowski wchodząc w skład osad reprezentacyjnych staruje na Mistrzostwach Świata w 1985 roku w 8-ce, w 1986 roku w 4 ze sternikiem (VI miejsce), w 1987 roku w 4-ce ze sternikiem.
    W 1986 roku W. Szymerowski startując w 4-ce ze strenikiem wygrywa Regaty Królewskie w Henley.
    Przełom lat 80 i 90 przynosi znaczne zmiany w sekcji. Szkoleniem w dalszym ciągu kieruje M. Pawlak, odchodzi małżeństwo Odojów, grupę żeńską przejmuje Cz. Błoch. W 1989 roku pracę szkoleniową podejmuje W. Szymerowski. , a od 1994 roku społecznie pracę podejmuje B. Kita. Z wymienionej czwórki szkoleniowców , tylko trzech prowadzi nadal zajęcia w naszej sekcji, osiągając znaczące sukcesy: .
    Do takich należy zaliczyć: V miejsce A. Marszałka na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie w 1992 roku ( w 2-ce podwójnej z A. Krzepińskim), złoty medal A. Mulki i A. Nowak w 8-ce na Akademickich Mistrzostwach Świata w Groeningen w 1994 roku czy srebrny medal w 8-ce na Akademickich Mistrzostwach Świata w Poznaniu G. Drewniaka i R. Jędrkowiaka. Obok tych osiągnięć na arenie międzynarodowej, załogi i poszczególni zawodnicy sekcji zdobyli szereg mistrzostw i wicemistrzostw Polski.
    Lata 90-te, czyli szybki okres zmian politycznych i gospodarczych w kraju, przy barku jasno sformułowanych zasad funkcjonowania kultury fizycznej spowodował szereg trudności w działaniu sekcji. Jednak wydatna pomoc byłych zawodników i działaczy sekcji , tak organizacyjna jak i finansowa pozwala na jej dalszą działalność. Dzięki temu można było zakupić sprzęt, przeprowadzić remonty pomieszczeń sekcji, zorganizować regaty i obozy. Z ich kręgu wyszła inicjatywa zorganizowania I Międzynarodowych Mistrzostw Polski na ergometrze wioślarskim, które odbywają się regularnie we Wrocławiu aż po dziś dzień. Do szczególnie zasłużonych w tej grupie należą: J. Lipiński, S. Ljman, K. Błasiński, R. Rokita i inni.
  • LATA 1995-2005
    Rok jubileuszu 50-lecia sekcji wioślarskiej – 1995 – rozpoczął się mocnym akcentem , poprzez zdobycie brązowego medalu Mistrzostw Świata Juniorów w Poznaniu przez P. Kulkę w 4-ce podwójnej . Był to także rok , w którym do dalszej kariery sportowej startowała młoda czwórka podwójna : G. Pawlak, K. Kubasek, B. Szynal i P. Rańda. Zawodnicy Ci w owym czasie zdobywali najważniejsze medale Mistrzostw Polski Juniorów w wiosłach krótkich.W 1995 roku A. Nowak w 8-ce i L. Jędrkowiak w 4-ce bez str. wagi lekkiej zdobywają tytuły Mistrzostw Polski.
    Zorganizowane zostały obchody 50-lecia sekcji z galą i towarzyskim spotkaniem dla zawodników naszej sekcji(byłych i obecnych)
    W roku 1996 zawodnicy naszej sekcji silną grupą weszli w skład reprezentacji Polski na Mistrzostwa Świata Juniorów. Byli to : G. Pawlak, K. Kubasek, P. Rańda. Rok później cała klubowa trójka z zawodnikiem z Poznania wystartowała na Mistrzostwach Świata Juniorów w 4-ce podwójnej.Po osiągnięciu wieku seniorów P. Rańda i G. Pawlak zdecydowali się zmienić kategorię wagową na wagę lekką i osiągali największe sukcesy. W 2-ce podwójnej wagi lekkiej wielokrotnie w latach 1999-2004 zdobywali tytuły mistrzostw Polski seniorów. Ponadto P. Rańda startował w Mistrzostwach Świata Seniorów w jedynce wagi lekkiej 1999 rok – VIII miejsce, 2000 rok IV miejsce , 2001 rok VII miejsce i w 2000 roku na Akademickich Mistrzostwach Świata , gdzie wywalczył srebrny medal. Na tych samych zawodach do składu ósemki weszli: R. Owczarek, J. Przybyłek i ster. T. Leonowicz, zdobywając srebrny medal.
    Z kobiet do wyróżniających się zawodniczek w tym okresie zaliczyć należy: P. Kulkę, E. Napierską, M. Pawlak, A. Wasiak. Zdobywały One wiele medali Mistrzostw Polski Juniorów, Młodzieżowych czy Seniorów. W 1998 roku A. Wasiak płynęła w dwójce podwójnej na Mistrzostwach Świata Juniorów, zajmując VII miejsce. Rok 2001 – G. Pawlak startuje w czwórce wagi lekkiej na Mistrzostwach Świata Seniorów w Lucernie i zajmuje XII miejsce. P. Rańda zdobywa złoty medal na Młodzieżowych Mistrzostwach Świata w jedynce wagi lekkiej. Od roku 2001-2004 G. Pawlak i P. Rańda stanowili trzon osady czwórki bez sternika wagi lekkiej startując na wielu międzynarodowych zawodach. W 2002 roku zdobywają Akademickie Mistrzostwo Świata z dwoma gdańskimi kolegami.
    Lata te to także rozwijające się „ERGOWIOSŁA” , których jesteśmy organizatorami , oraz na których nasi zawodnicy (m. innymi M. Siejkowski, P. Rańda) są błyszczącymi gwiazdami.
    Ostanie piętnastolecie upłynęło w naszej sekcji także pod znakiem wyścigów ósemek studenckich. We Wrocławskich regatach do wyścigu na Odrze, każdego roku stają najlepsze ósemki Politechniki i Uniwersytetu Wrocławskiego.
    Do czołowych zawodników naszej sekcji w tych latach należeli m. in.: A. Marszałek, A. Nowak, A. Mulka, P. Wróblewski, G. Pawlak, K. Kubasek, P. Rańda, P. Kulka, M. Pawlak, E. Napierska, A. Wasiak i inni.
    W roku 2005 P. Rańda zdobywa brązowy medal Mistrzostw Świata Seniorów wraz z R. Syczem w 2-ce podwójnej wagi lekkiej, a G. Pawlak jest VI w czwórce bez sternika wagi lekkiej.
  • LATA 2006-2015

    Wioślarstwo rozszerza swoją ofertę dla zawodników wprowadzając szereg regat w grupach Juniorów, Młodzieżowych i Seniorskich, są to między innymi: Mistrzostwa Europy, Coupe de la Jeunesse, Puchar Bałtyku, Regaty Nadziei Olimpijskich. Nasza sekcja kwalifikuje wielu zawodników do Reprezentacji Polski na te regaty

    To jest najlepszy okres w historii sekcji! P. Rańda zdobywa srebrny medal olimpijski w Pekinie 2008 roku !!!.

    Jednak ten okres to także wiele innych sukcesów juniorek, juniorów (L. Walczak Mistrzostwa Świata Juniorów IV miejsce 2-ka podwójna). Kwalifikacja olimpijska P. Rańdy w 2007 roku na Mistrzostwach Świata Seniorów. Wiele medali Mistrzostw Polski Młodzików, Juniorów, Młodzieżowych i Seniorów (zdobywany między innymi przez: P. Rańdę, G. Pawlaka, A. Koziarewicza, M. Zalewskiego, K. Widun, M. Błoch, A. Szymerowską, L. Walczak i wielu innych). W roku 2008 prace szkoleniową rozpoczął Gabriel Pawlak.
    W 2009 roku P. Rańda zdobywa brązowy medal w 4-ce bez sternika wagi lekkiej na Mistrzostwach Świata Seniorów w Poznaniu.

    W roku tym sekcja była organizatorem Mistrzostw Europy w wioślarstwie studentów, imprezę tą organizowaliśmy na torze regatowym „Gopło” w Kruszwicy. W tym roku nastąpiła dla sekcji bardzo ważna sytuacja, Klub AZS Wrocław, właściciel przystani, wystawił ją na sprzedaż i została kupiona przez Politechnikę Wrocławską. Mamy zapewnienie ze strony Władz Uczelni, że sekcja ma na pewno miejsce na przystani przy Wyspiańskiego.

    Rok 2010 to wicemistrzostwo Europy Pawła Rańdy w 4 bez sternika wagi lekkiej, VI miejsce w Mistrzostwach Świata Juniorów Jakuba Kobeckiego w 4 podwójnej bez sternika juniorów, Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży złoty medal Patryka Syposza w jedynce, Młodzieżowe Mistrzostwa Polski – brązowy medal 2-MBL Szymerowski Jakub, Rodzik Jakub, Długodystansowe Mistrzostwa Polski – brązowy medal 2- ML Szymerowski Jakub, Rodzik Jakub oraz w 1 MJ brązowy medal Patryk Syposz.

    W roku 2011 Paweł Rańda zdobywa kwalifikacje do IO w Londynie 2012 w 4-ML , start w Mistrzostwach Europy i Świata Junirów Patryka Syposza (ME 2x MJ, MŚ 4x MJ),  na Mistrzostwach Polski Seniorów medal srebrny dla osady Paweł Rańda/Karol Szymerowski w 2xML ,medale w OOM i w Młodzikach.

    Rok 2012 jest  zakończeniem pracy w sekcji jako szefa i trenera przez Mariana Pawlaka , a kierownictwo w sekcji przejął Wojciech Szymerowski. W tym roku udział Pawła Rańdy w IO w Londynie 2012 w 4-ML  , start w Mistrzostwach Europy i finał dla Patryka Syposza w Mistrzostwach Świata Juniorów w 2x MJ i złoty medal w Mistrzostwach Polski Juniorów dla 2+MJ /Adrian Wiktorek ,Patryk Syposz str Piotr Świda/, w Akademickich Mistrzostwach Świata złoty medal dla Karola Martyny(ster.).

    Rok 2013 Patrycja Sadowska wzięła udział w Mistrzostwach Europy i Świata  Juniorów.  V m. dla Karola Martyny w Uniwersjadzie jako sternika ósemki, w Mistrzostwach Polski Seniorów złote medal dla 4xML Patryk Syposz, Karol i Jakub Szymerowscy, Mateusz Kaczmarzyk, i złoty medal dla 2-ML Patryk Syposz ,Karol Szymerowski.

    Rok 2014 to złoty i srebrny medal Bartka Dżunińskiego w Coupe de la Jeunesse i Pucharze Bałtyku,  brązowy medal dla 2-KB Patrycja Sadowska i Sandra Będlin i brązowy medal dla ósemki MB, w tym roku Politechnika Wrocławska rozwiązała umowę o współpracy z naszym Klubem i musieliśmy  przenieść działalność na przystań przy ul. Na Grobli 30/32 .

    W grudniu tego roku żegnamy wieloletniego trenera sekcji, Czesława Błocha , który nagle odszedł z tego świata.

    W 2015 roku, roku Jubileuszu 70 lecia,  X miejsce w Mistrzostwach Europy Juniorów Bartka Dżunińskiego w 4x MJ, zawodnicy nasi zdobyli w Mistrzostwach Polski Juniorów: srebrny medal: 1xMJ Bartłomiej Dżuniński i brązowy 1xKJL Kinga Delimat. W Olimpiadzie Młodzieży, srebrny medal dla 2-KJM Martyna Jeżak ,Katarzyna Żyława.

    Remontujemy przystań Na Grobli i tam prowadzimy zajęcia.

    13 października 2015 roku Klub zmienia nazwę z KLUBU SPORTOWEGO AZS POLITECHNIKA WROCŁAWSKA na KLUB SPORTOWY AZS WRATISLAVIA ……. cdn